Steeds beter begrijp ik wat het betekent om een intuïtief-begrijpend mens te zijn en waarom dat juist voor mij zo goed werkt.
Vanochtend zat ik in de krant te lezen en daar stond een stuk in over een groep die een investeringsfonds had opgericht.
Wat dat exact betekent?
Geen idee.
Dus dook ik erin.
Want ja: ik heb tijd, nieuwsgierigheid en een internetverbinding.
Spoiler: ik weet het nog steeds niet precies, haha. Al is de middag inmiddels wel voorbij.
Ik heb uren lopen onderzoeken en leren en heb onderweg een heleboel dingen geleerd.
Down the rabbit hole duikelde ik langs termen als eenmanszaak, maatschap, VOF, winst, verantwoording, risico en zeggenschap.
Een uiterst informatieve middag.
Gelukkig kan ik steeds beter navigeren door lagen informatie en tegenwoordig dus ook, na het nemen van een paar zijpaadjes, mijn route weer terugvinden naar de hoofdweg.
Dat was vroeger anders.
Leren via het internet kon ik totaal niet. Ik zag al gauw door de bomen het bos niet meer. Eén onbekende term leidde naar drie nieuwe termen, die allemaal weer uitleg nodig hadden, en voor ik het wist was ik verdwaald in een woud van informatie.
Nu werkt het anders.
Ik probeer de informatie toe te passen op voorbeelden die ik al ken.
Ik zocht naar real-life lokale voorbeelden van bedrijven die georganiseerd zijn als maatschap. Ik vroeg me af wie er binnen GGZ Drenthe eigenlijk verdient aan mijn verblijf. Ik vroeg me af of het voor de lokale economie daadwerkelijk verschil maakt of ik mijn euro's uitgeef bij de lokale snackbar of bij een franchise van een grotere keten.
Ik keek YouTube-filmpjes.
Ik vroeg AI om uitleg.
Ik ging weer terug naar de krant.
Van theoretische kennis naar concrete voorbeelden. Van abstract naar concreet en van macro naar micro en weer terug.
En ergens halverwege realiseerde ik me dat dit misschien precies is hoe ik leer.
Niet door eerst een compleet plaatje aangeboden te krijgen en dat vervolgens netjes in mijn hoofd te stoppen.
Maar door ergens aan te haken.
Aan één zin uit een krantenartikel.
Aan een vraag.
Aan iets wat ik al ken.
En dan te gaan trekken aan een draadje.
Het ene draadje leidt naar het volgende en soms beland ik via een nogal merkwaardige omweg ineens bij een vraag over de snackbar om de hoek.
Maar dat is niet per se verdwalen.
Naarmate ik ouder word, lijkt mijn intuïtieve manier van kennis opslaan zich bovendien steeds efficiënter te organiseren.
Kennis hoeft bij mij niet altijd lineair binnen te komen om uiteindelijk wel een plek te krijgen.
Ik kan inmiddels rustig een rabbit hole induiken zonder het gevoel te hebben dat ik daarmee de hoofdroute kwijt ben. Ik weet dat het zijpaadje ergens voor dient. Misschien begrijp ik vandaag nog niet precies waarvoor, maar ergens wordt het opgeslagen en later blijkt het ineens bruikbaar.
En misschien nog belangrijker: ik kan daarna weer terug naar structuur.
Een volgende keer hoef ik niet opnieuw bij nul te beginnen. Ik kan teruggrijpen op wat ik al heb aangelegd en vanaf daar weer een volgende, meer lineaire stap zetten.
Mijn manier van leren is dus misschien minder lineair dan ik vroeger dacht.
Maar dat betekent niet dat er geen structuur in zit.
De structuur ontstaat alleen achteraf.
Misschien is dat wel waarom intuïtief begrijpen voor mij steeds beter lijkt te werken. Ik hoef niet meer ieder zijpaadje te wantrouwen omdat het niet rechtstreeks naar het eindpunt leidt. Ik kan erop vertrouwen dat mijn brein ondertussen verbindingen legt, dingen ergens parkeert en later weer terugvindt.
Ik hoef blijkbaar niet eerst te weten waar alle wegen naartoe leiden om een route te kunnen volgen.
Ik moet alleen kunnen herkennen wanneer ik op een interessant zijpaadje zit, en uiteindelijk terug kunnen vinden waar ik vandaan kwam.
En misschien is dat het verschil tussen niet weten en niet kunnen leren.
Ik wist vanmiddag nog steeds niet precies wat een investeringsfonds was.
Maar ik had inmiddels wel begrepen waarom ik het niet begreep.
En eerlijk gezegd vind ik dat misschien nog wel interessanter.
Het investeringsfonds snap ik nog steeds niet helemaal.
Mijn eigen manier van begrijpen inmiddels een stuk beter.
Reactie plaatsen
Reacties